ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΜΕ ΒΡΕΙΤΕ ΣΤΟ ΝΕΟ ΜΟΥ ΣΤΕΚΙ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ

WWW.WRITER-GR.BLOGSPOT.COM

ΟΠΩΣ ΕΠΙΣΗΣ ΣΧΟΛΙΑΖΩ ΚΑΙ ΣΤΟ

WWW.PONTIKOPAGIDA.BLOGSPOT.COM

Από ότι έμαθα όλα τα διαφημιστικά πλαίσια (stands), στα οποία αναρτήθηκε η αφίσα που εμφανίζει την ελληνική σημαία με την σβάστικα στην θέση του σταυρού, ανήκουν σε «Έλληνα» επιχειρηματία του χώρου που είναι και μέτοχος σε γνωστό κανάλι.

Τώρα εγώ ρωτάω. Για να κάνει την δουλειά αυτή ο κάφρος θα πρέπει να έκοψε και τιμολόγια έτσι δεν είναι; Οπότε κάποια στιγμή θα μάθουμε την αλήθεια. Ξέρω επίσης ότι πριν μερικά χρόνια μια νταλίκα γεμάτη με λαθραία που ανήκαν σε «έλληνα» (άκουσον–άκουσον) διπλωμάτη που υπηρετούσε τότε εκεί και ασχολείται και σήμερα με το ζήτημα της ονομασίας, είχε πιαστεί από την αστυνομία των Σκοπιανών.

Το κακό είναι ότι η υπόθεση αποσιωπήθηκε τότε ύστερα από εντολή του τότε υπουργού εσωτερικών των Σκοπίων. Ρωτάω τώρα εγώ ο βλάξ. Η αποσιώπηση έγινε χωρίς ανταλλάγματα;

Το παρόν κείμενο έχει αναρτηθεί και στο άλλο μας site www.pontikopagida.blogspot.com

Μας έχουν τρελάνει στις προτάσεις επί προτάσεων οι Αμερικάνοι. Φυσικά δεν ξέρω πια θα είναι η κατάληξη όλων αυτών των προτάσεων —αν και μπορώ να φανταστώ— αλλά να δείτε ότι και πάλι στην υποχώρηση της Ελλάδας βαίνουμε. Ίσως για αυτό οι κυβερνώντες θέλησαν να περάσουν και το σοβαρό νομοσχέδιο περί ασφαλιστικού, αφού δεν θα ήθελαν η προσοχή μας να είναι εξ’ ολοκλήρου στραμμένη στο Σκοπιανό ζήτημα.

Όπως και να το κάνει κανείς όμως και τα δύο ζητήματα είναι το ένα χειρότερο απ΄ το άλλο. Αλήθεια κύριοι υπάλληλοι των εχόντων και κατεχόντων γιατί δεν κάνετε κάτι ώστε αυτοί που χρωστάνε στα ασφαλιστικά ταμεία να πληρώσουν; Γιατί πρέπει να πληρώνουν ξανά και ξανά οι μη έχοντες; Οι εργαζόμενοι έχουν πληρώσει, άλλο αν τα αφεντικά τους —για να κτίσουν ακόμα μια βίλα— δεν έχουν αποδώσει στα ταμεία τα λεφτά που παρακράτησαν από τους εργαζόμενους.

Για όλα αυτά ούτε κουβέντα φυσικά. Γιατί να μιλήσουν άλλωστε; Κι αυτοί οι υπάλληλοι —σε διευθυντική θέση— είναι. Την δουλειά τους κάνουν και όσο καλύτερα την κάνουν τόσες πιο πολλές φορές θα εκλέγονται με την υποστήριξη των μεγάλων εκδοτών —από αυτούς ντε που αναλαμβάνουν και τα δημόσια έργα— άσχετα αν εμείς θα έχουμε την εντύπωση ότι εκλέγονται από μας.

Αλήθεια τι έγινε με τον Θέμο Αναστασιάδη; Σιγά μη γινόταν, όπως και όλα τα άλλα πνίγονται στην ίδια τους την βρώμα. Το χειρότερο απ’ όλα είναι ότι πάλι ορισμένοι από μας, θα καθίσουν αναπαυτικά στην πολυθρόνα τους και με ήσυχη την συνείδηση τους θα παρακολουθήσουν τις περίφημες χαζομάρες της εκπομπής του «μεγάλου» «δημοσιογράφου» κύριου Θέμου, ενώ εκείνος θα συνεχίσει να απολαμβάνει τα ωραία του χρήματα που με τόσο «ιδρώτα» βγάζει ο άνθρωπος.

Όσο για τον Ζαχόπουλο; Ε, αυτός θα γίνει άγιος που θα τον προσκυνάμε και η μόνη που θα την πληρώσει θα είναι εκείνη η γυναίκα που εμ γαμημένη και έμ δαρμένη θα είναι, κατά τα άλλα όλοι κόπτονται για τις γυναίκες. Άντε βρε μαύρε έλληνα κοιμήσου και μη ξεχάσεις να σκουπίσεις τα λάδια της πίτσας σου από το χέρι σου πριν πέσεις σε ακόμη ποιο βαθύ ύπνο…!

Χθες 25/3/2008 σε κάποιο δελτίο (αυτό που αρχίζει στις επτά παρά τέταρτο το απόγευμα), το χελονονιντζάκι (ο παρουσιαστής), βγήκε με μάτια γουρλωμένα, γεμάτα τρόμο, λες και ερχόταν η μεγαλύτερη καταστροφή και άρχισε να λέει ότι ο καιρός χαλάει. Στο διπλανό παράθυρο ο μετεωρολόγος με το χαμόγελο ζωγραφισμένο στο πρόσωπο του, άρχισε να λέει ότι ο καιρός θα παρουσιάσει μια πρόσκαιρη αλλαγή με πολύ λίγες βροχές και τις επόμενες μέρες θα φτιάξει.

Το χελονονιντζάκι όμως συνέχισε να γουρλώνει τα μάτια στην προσπάθεια του να κάνει όλους εμάς να τρομάξουμε. Αν είναι δυνατόν, το ψέμα και βλακεία έχει συγκεντρωθεί στα τηλεοπτικά κανάλια και στα σκουπίδια τους. Φαίνετε πως όλοι αυτοί θέλουν να μας έχουν συνεχώς κάτω από το πέπλο μιας ανύπαρκτης τρομοκρατίας. Η «τρομοκρατία» πλέον έχει γίνει το πρωτεύων επάγγελμα τους, οι δημοσιογράφοι έχουν εξελιχθεί σε πρωτεύοντα θηλαστικά που το μυαλό τους είναι γεμάτο από χαρτονομίσματα. Δεν τους νοιάζει τι θα πουν, το μόνο που τους νοιάζει είναι να παίρνουν χρήματα και να εξυπηρετούν και να υπηρετούν τα αφεντικά τους.

Ας τους σταματήσουμε, ας γυρίσουμε την πλάτη μας σε όλα αυτά τα πλάσματα (δεν μπορώ να τους πω ανθρώπους) και ας δώσουμε στα αφεντικά τους να καταλάβουν ότι η εποχή που η γριούλα με τις βελόνες έχει παρέλθει, δεν υπάρχουν πλέον γριές ή γέροι που κάποιοι τους έβαζαν το ψηφοδέλτιο στις τσέπες και τους έστελναν να ψηφίσουν. Ας τους δώσουμε να καταλάβουν ότι δεν θα μας μετατρέψουν (αν και το έχουν καταφέρει μέχρι τώρα) και εμάς σαν εκείνα τα άβουλα πλάσματα (γριές και γέρους) που κάποτε κατεύθυναν.

Θέλω να κάνω μια πρόταση απευθυνόμενος σε όλους τους υγιώς σκεπτόμενους πολίτες τούτης της χώρας. Θα έχετε παρατηρήσει ότι όταν κάποιο κανάλι τηλεόρασης διακόπτει το μεταδιδόμενο πρόγραμμα του βάζοντας διαφημίσεις, τότε σε όποιο κανάλι και αν γυρίσετε κανένα δεν έχει πρόγραμμα παρά μόνο διαφημίσεις. Προτείνω λοιπόν να κλείνουμε την τηλεόραση μας, έτσι για να τους δώσουμε να καταλάβουν ότι έχουμε πάψει να τρώμε κουτοχορτό.

Επίσης θα πρότεινα να σταματήσουμε να παρακολουθούμε «ειδήσεις» με παράθυρα που μόνο ειδήσεις δεν είναι. Είναι καλύτερα κανείς να βλέπει ειδήσεις έστω και από τα κρατικά κανάλια παρά να βλέπει τα «χελονονιντζάκια» να γκαρίζουν μεταξύ τους. Ξέρω ότι η πρόταση μου αυτή δεν πρόκειται να βρει πολλούς αποδέχτες αλλά τουλάχιστον θα ήμουν ικανοποιημένος αν έστω και ένας απ΄ όλους σας την έκανε αποδεχτή.

Τώρα όσο για τις κυρίες που παρακολουθούν πρωινάδικα και άλλα τέτοια ρυπαρά προγράμματα θα ήθελα να τις πω ότι έχουν πάψει να έχουν κάποιο ενδιαφέρον αφού όλοι αυτοί οι λεγόμενοι καλλιτέχνες τα έχουν πει πλέον όλα και δεν νομίζω ότι έχουν να πουν κάτι άλλο. Κυρίες μου βοηθήστε να κάνουμε την τηλεόραση λίγο ποιο μορφωτική. Μη δίνετε δουλειά στο κάθε τσόλι. Ας στείλουμε επιτέλους στο σπίτι τους όλες αυτές και αυτούς τους αμόρφωτους, που αν μη τι άλλο η θέση που τους αξίζει είναι μόνο να πλένουν πιάτα σε κάποιο σουβλατζίδικο…!

Κυβερνούν με το 40%, αλλά δεν μπορούν να σεβαστούν το υπόλοιπο 60% του λαού. Κύριοι είστε γυμνοί απέναντι σε όλους εμάς που δεν θελήσαμε ποτέ να χαραμίσουμε την ψήφο μας για σας. Όχι γιατί είμαστε αριστεροί ή δεξιοί (αφού τέτοιες μαμακίες είναι μόνο για τα παραμύθια), αλλά επειδή ξέραμε από την αρχή ότι δεν λέγατε την αλήθεια όπως άλλωστε και οι τριακόσιοι που βρίσκονται μέσα στο κοινοβούλιο. Ποτέ δεν είπατε την αλήθεια, γιατί αν λέγατε όλα όσα επρόκειτο να κάνετε για τα αφεντικά σας και κατά μας, τότε δεν θα βλέπατε παρά μόνο την ψήφο από τα τζάκια που σας στηρίζουν.

Το κακό είναι ότι αρχίσατε να ξεγυμνώνετε την χώρα και από την φόρα που έχετε πάρει κλέβετε ακόμα και τα ρούχα ο ένας του άλλου. Βλέπεις οι προκάτοχοι σας είχαν εντρυφήσει πάνω στο θέμα «κλέβω», ενώ εσείς δεν προλάβατε να μάθετε και έτσι ο ένας αποκαλύπτει τον άλλον. Άλλοτε τυχαία και άλλοτε γιατί οι καναλάρχες με τα δουλικά τους θέλουν να σας πιέσουν για να τους δώσετε περισσότερες κρατικές διαφημίσεις.

Αλήθεια γιατί πρέπει ο φορολογούμενος να πληρώνει όλα αυτά τα όρνεα με τα γαμψά νύχια; Γιατί πρέπει να διαφημίζετε το έργο σας κύριοι; Αλήθεια τι έργο προσφέρετε χαραμοφάηδες στο σύνολο του λαού; Γιατί πρέπει να σας βλέπουμε να γκαρίζετε σαν γάιδαροι (προσβάλλω και τα συμπαθέστατα τετράποδα) στα παράθυρα των καναλιών; Δεν θα έπρεπε να βρίσκεστε στα γραφεία σας αντί πρωί–πρωί να μιλάτε στον έναν και τον άλλον για να μπορεί να γεμίζει με κάτι την ώρα του και αυτός;

Αφήστε την γύμνια σας να φανεί, ο λαός έχει αρχίσει να βλέπει και πίσω από τις σανίδες που θέλετε να κρύβεστε, σας βλέπουμε γυμνούς πια. Τουλάχιστον στις επόμενες εκλογές καλό θα ήταν ο καθένας από εμάς να βάλει στο φακελάκι αντί για κάποιο ψηφοδέλτιο, ένα σαλάμι αέρος ώστε να ακυρώσει και τα υπόλοιπα. Αυτό δεν είναι δημοκρατία, αυτό όπως είπα σε ένα άλλο άρθρο μου ο απόλυτος φασισμός. Φτάνει πια, μη πουλάτε την δημόσια περιουσία που δεν σας ανήκει επειδή με το υστέρημα των φορολογουμένων πολιτών έγινε που τόσο πολύ αρέσκεστε να επικαλείστε.

<< ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ >>

Αρχαίο πνεύμα αθάνατο, αγνέ πατέρα
του μεγάλου, του ωραίου και τ’ αληθινού
κατέβα, φανερώσου κι άστραψε ‘δω πέρα
τη δόξα της δικής σου γης και τ’ ουρανού.

Στο δρόμο και στο πάλεμα και στο λιθάρι,
στων ευγενών αγώνων λάμψε την ορμή
και με τ’ αμάραντο στεφάνωσε κλωνάρι
και σιδερένιο πλάσε κι άξιο το κορμί.

Κάμποι, βουνά και πέλαγα φέγγουνε μαζί σου
σαν ένας λευκοπόρφυρος μέγας ναός
και τρέχει στο ναό εδώ προσκυνητής σου
αρχαίο πνεύμα αθάνατο, κάθε λαός...

Βρίσκομαι στο χώρο της αρχαίας Ολυμπίας περιμένοντας την παράδοση της Ολυμπιακής φλόγας στους Κινέζους. Δίπλα μου βρίσκονται δυο ανταποκριτές του Ισραήλ. Μιλούν αγγλικά και αυτό που λένε με κάνει να στήσω αυτί για να ακούσω αφού μου προκαλούν το ενδιαφέρον.

Λένε λοιπόν ότι αν αυτοί (οι Εβραίοι) βρίσκονταν στην θέση της χώρας μας, τότε ποτέ δεν θα επέτρεπαν να διεξάγονται οι Ολυμπιακοί αγώνες σε άλλη χώρα παρά μόνο στην δικιά τους. Τους ρωτάω γιατί αυτό. Η απάντηση τους ήταν ορθολογιστική (όπως πάντα).

Ακούστε κύριε, αν είναι δυνατόν να γίνονται αγώνες αλλού πλην από την χώρα που τους εμπνεύσθηκε, τους καθιέρωσε πρώτη, μου είπαν χαμογελώντας. Και τι θα μπορούσατε να κάνετε; Εδώ παίζονται εκατομμύρια, πώς θα γινόταν; Θα τους απαγορεύατε;

Φυσικά και όχι, αλλά δεν θα επιτρέπαμε τουλάχιστον να ονομάζονται Ολυμπιακοί αγώνες και φυσικά δεν θα παραδίδαμε ποτέ την Ολυμπιακοί φλόγα, αν θέλανε να τους κάνουνε, τουλάχιστον όχι με αυτό το όνομα…! Πάντως να ξέρετε, αν εμείς είχαμε την χώρα σας, θα ζούσαμε μόνο από τον τουρισμό, καλημέρα σας.

Απομακρύνθηκαν, εγώ έμεινα με τα πόδια καρφωμένα στο ιερό χώμα της Ολυμπίας, έμεινα να τους κοιτάω καθώς απομακρύνονταν χασκογελώντας ευχαριστημένοι. Μέσα στο μυαλό άκουγα και ξανά άκουγα τα λόγια τους. Στο μυαλό μου έρχονταν εικόνες μπερδεμένες, από τους αρχαίους προγόνους μας (αν και πολύ αμφιβάλλω ότι εμείς έχουμε κάποια σχέση με αυτούς) και χωρίς να το καταλάβω καλά–καλά τα μάτια μου βούρκωσαν καθώς θυμήθηκα ένα κείμενο που είχε γράψει ο Κάρλ Μαρξ κάποτε (1850) σε μια εφημερίδα της Αγγλίας για μας τους έλληνες, έγραψε λοιπόν τα εξής : «…η πιο όμορφες πόλεις του κόσμου, η Αθήνα και η Σπάρτη κατοικούνται από βαρβάρους σήμερα…», όσο και αν μας πονάει όμως, αυτή είναι η πραγματικότητα…!

Τελικά με χίλια βάσανα κατάφερα να ανεβάσω το κείμενο αυτό μέσο lap top και συνδεόμενος από την Ολυμπία. Να λοιπόν που κάτι χρησιμεύει η τεχνολογία, αρκεί να την μεταχειριζόμαστε προς όφελος μας.

Επειδή όλα τελειώνουν κάποτε και επειδή έχω την εντύπωση ότι αυτό το site, blog, έχει πλέον κάνει τον κύκλο του έχω την εντύπωση ότι θα πρέπει πλέον να διακόψω την ενεργή δράση και να μεταφερθώ κάπου πιο δίπλα. Βέβαια πάντοτε, από τότε που ξεκίνησα να γράφω, θεωρούσα υποχρέωση μου απέναντι σε όλους αυτούς που επισκέπτονται την σελίδα αυτή (και δεν είναι λίγοι), να συνεχίζω —με μερικές μικρές διακοπές— να γράφω τις απόψεις μου με απώτερο σκοπό να βάλω και εγώ ένα λιθαράκι όχι στην ενημέρωση αλλά στην σκέψη.

Δυστυχώς κουράστηκα και ίσως να κούρασα, για αυτό νομίζω ότι ήρθε ο καιρός να πάω λίγο δίπλα που λένε. Βέβαια αυτό δεν θα γίνει από σήμερα αλλά εν καιρώ. Οφείλω ένα μεγάλο ευχαριστώ στους δύο ηλεκτρονικούς μου φίλους τον «ΕΛΛΗΝ» και τον πιο πρόσφατο «ΑΣ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ» για τις αναφορές τους στην σελίδα μου, επίσης για άλλη μια φορά ευχαριστώ τους αναγνώστες μου και για τα μηνύματα που κάθε τόσο μου έστελναν, ακόμα ευχαριστώ ιδιαιτέρως όλους τους επικριτές μου που με τα πικρόχολα σχόλια τους με έκαναν ακόμα πιο δυνατό.

Αλήθεια γιατί μας κοροϊδεύουν τόσο άσκημα όλοι οι πολιτικοί μας; Μας μιλάνε για δημοκρατία, αλλά μάλλον πρόκειται για τον απόλυτο φασισμό. Κύριοι αυτό που εσείς ονομάζετε κοινοβούλιο ή τέλος πάντων κοινοβουλευτική δημοκρατία, δεν είναι παρά Φασισμός κρυμμένος κάτω από τα σπασμένα φτερά της δημοκρατίας.

Αν σας πειράζουν τα λόγια μου και θέλετε να σας εξηγήσω τότε θα σας πω γιατί πράγμα μιλάω. Αρχίζω πρώτα από την κυβέρνηση που κάθε τόσο επικαλείται —σε ότι και αν κάνει— τον λαό και ότι ο λαός της έδωσε το δικαίωμα να φτιάχνει νόμους κατά του. Ε, λοιπόν δεν είναι έτσι η Δημοκρατία κύριοι. Η δημοκρατία από ότι μπορώ να ξέρω είναι ένα πολίτευμα που οι πολλοί κυβερνούν τους λίγους και όχι οι λίγοι τους πολλούς. Να σας το κάνω λίγο πιο «λιανά» μιας και αρέσκεστε σε αριθμούς.

Αλήθεια κύριοι της Νέας «Δημοκρατίας», στις πρόσφατες εκλογές το ποσοστό σας ήταν μόλις 40%, άρα το υπόλοιπο 60% αυτών που ψήφισαν δεν σας αποδέχεται, πώς λοιπόν η μειοψηφία —που στην προκειμένη περίπτωση είστε εσείς— έχει το δικαίωμα να επιβάλει τόσο καίρια νομοσχέδια όπως το ασφαλιστικό; Κι όμως, ούτε και τα υπόλοιπα κόμματα δεν μιλάνε, μούγκα στην στρούγκα που λένε. Κανονικά με τέτοιο σύστημα που δεν είναι της απλής αναλογικής κανένα κόμμα δεν έπρεπε να κατεβαίνει στις εκλογές. Όταν κάποιος ψηφίζει παραδείγματος χάρη ένα μικρό κόμμα, γιατί πρέπει η ψήφος του να χάνετε πηγαίνοντας στο πρώτο κόμμα; Αυτό είναι η δημοκρατία σας;

Γιατί όλα τα κόμματα δεν λένε κουβέντα; Μήπως διότι απλά έχουν την ελπίδα πως κάποτε μπορεί να γίνουν αυτά πρώτο κόμμα; Γιατί δεν τους αφήνετε κύριοι των άλλων «δημοκρατικών» κομμάτων μόνους τους; Φτάνει πια, δεν μπορούμε να ανεχτούμε το 30 και το 40% να μπορεί να κυβερνάει όλο το υπόλοιπο 70 και 60%.

<< ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ >>

Τα έλεγα και χθες 20/3/2008. Η απεργία πάει, τελείωσε, οι μόνοι που ταλαιπωρήθηκαν είμαστε εμείς οι απλοί καταναλωτές. Αλήθεια κύριοι συνδικαλιστές τι καταφέρατε; Να σας πω ή το ξέρετε; Το απόλυτο μηδενικό κερδίσατε, όπως κάνετε κάθε φορά. Αφήστε τις δικαιολογίες της πόρνης, μη μας λέτε ότι επειδή ψηφίστηκε το νομοσχέδιο δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα. Αντιθέτως, κανονικά τώρα θα έπρεπε να βουλιάξει όλη η χώρα στις απεργίες.

Μου θυμίσατε για άλλη μια φορά ακόμα τους Πατάκηδες που κάθε τόσο έβγαζαν τους αγρότες στους δρόμους και μετά τους μάζευαν πάλι χωρίς φυσικά να πετύχουν τίποτα. Ξέρετε τι λέω εγώ; Ότι όλα αυτά τα κάνετε με απώτερο σκοπό να χαντακώσετε τις απεργίες. Να γιατί ο κόσμος κάθε φορά στρέφετε εναντίον σας. Ξέρω ότι η κυβέρνηση όπως και κάθε κυβέρνηση δεν κάνει ποτέ εύκολα πίσω, αφού αν έκανε κάτι τέτοιο τότε όλες οι κοινωνικές ομάδες θα προσπαθούσαν να τις κάνουν να ικανοποιήσουν τα αιτήματα τους.

Το χειρότερο απ’ όλα όμως είναι ότι ο κόσμος δεν έχει ακόμα καταλάβει το παιχνίδι σας, αυτό ντε το κάτω από το τραπέζι…! Αλήθεια γιατί δεν απαιτείτε να εφαρμοσθεί και στους δημοσιογράφους ότι και σε εσάς; Βαρεθήκαμε τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα, βαρεθήκαμε μετά από κάθε απεργία και ταλαιπωρία δικιά μας, να βλέπουμε τους εκάστοτε πρωθυπουργούς να κορδώνονται σαν γύφτικα σκεπάρνια και οι απλοί απεργοί να νοιώθουν ότι για άλλη μια φορά τους τσαλαπάτησαν.

Κάθε φορά αναρωτιόμαστε γιατί δεν υπάρχει συμμετοχή στις απεργίες, μα αυτός είναι και ο σκοπός των συνδικαλιστών. Τα κάνουν έτσι που ο εργαζόμενος να μη πείθετε από αυτούς. Δεν είναι τυχαίο που μόνο οι δημόσιοι υπάλληλοι μπορούν και απεργούν και μας ταλαιπωρούν, αφού το εργατικό κίνημα έχει αποδυναμωθεί εκ των έσω. Αλήθεια κύριοι συνδικαλιστές που ήσασταν όταν ο Σημίτης το ελαιόδεντρο καθιέρωνε τους μισθούς των 700€; Αν θυμάμαι καλά κύριε Πολιζογόπουλε δεν ήσασταν ακόμα βουλευτής του ΠΑΣΟΚ (έχει ακόμα το θράσος να μιλάει αυτό το κόμμα–απόκομμα), τι κάνατε τότε; Τίποτα, μια εικοσιτετράωρη απεργία και αυτό ήταν όλο. Και βέβαια αμέσως μετά χριστήκατε βουλευτής του κόμματος–αποκόμματος.

Κανονικά κύριοι συνδικαλιστές την επόμενη φορά που θα τολμήσετε να μας κόψετε το ρεύμα, θα πρέπει να έχουμε το δικαίωμα να εφαρμόσουμε επάνω σας, αλλά και πάνω στα παιδία σας τον νόμο του Λίντς.

Άντε και στο διάβολο πια, σας έχει σιχαθεί όλος ο κόσμος, δεν θέλουμε να σας δούμε ξανά στα μάτια μας, για άλλη μια φορά ακόμα στο διάβολο και ακόμη πιο πέρα.

<< ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ >>

Εγώ ένας βλάκας θέλω να πω μερικές κουβέντες στους λεγόμενους ισχυρούς του πλανήτη και πάνω απ’ όλους στον Αμερικάνικο ιμπεριαλισμό. Βέβαια ξέρω ότι κανείς από αυτούς δεν θα διαβάσει τούτα που γράφω, αλλά τουλάχιστον νοιώθω ότι κάνω το καθήκον μου έναντι του εαυτού μου και έναντι όλων όσων από εσάς τα διαβάσουν, αν και πολύ αμφιβάλω.

Λοιπόν συνεχίζω με την ανοιχτή επιστολή προς τους ισχυρούς. Η ιστορία κύριοι είναι επαναλαμβανόμενη και όταν κάποιος δεν την ξέρη κάνει πάντα τα ίδια και τα ίδια λάθη. Θα σας πάω χιλιάδες χρόνια πίσω, αλλά αν διαβάσετε θα καταλάβετε ότι αυτά που θα σας διηγηθώ είναι ακριβώς ίδια με τα σημερινά.

Για να υπάρχει ειρήνη στον κόσμο —όπως τουλάχιστον ισχυρίζεστε ότι θέλετε— θα πρέπει να έχετε υπόψη σας τον Πελοποννησιακό πόλεμο, μαζί με τις τραγικές του συνέπειες στην πόλη τον Αθηνών (η Αθήνα τότε θεωρούνταν ότι σήμερα η Αμερική).

Η εξουσία που ασκούσε η Αθήνα στα μέλη της Α’ Αθηναϊκής Συμμαχίας (κάτι σαν το ΝΑΤΟ και τον ΟΗΕ), ως απόρροια της θαλάσσιας αυτοκρατορίας που η ίδια είχε ιδρύσει μέσω της Συμμαχίας και της κυρίαρχης σε αυτήν θέσης της είχε πυροδοτήσει πολλές συζητήσεις για τον τρόπο που πρέπει να διαχειρίζεται κανείς την εξουσία και για την έννοια του ισχυρού. Όταν ο Πλάτων στην Πολιτεία (35Ic) και στον Γοργία (483e) πραγματεύεται τον ορισμό του ισχυρού και τη σχέση μεταξύ της εύνοιας –δικαιοσύνης και ο Ισοκράτης παραθέτει τους προβληματισμούς και τις νουθεσίες του για τη σωστή διαχείριση της εξουσίας, τα γεγονότα αυτά μαρτυρούν ένα κοινό πεδίο προβληματισμού που πηγάζει από την περιρρέουσα ιστορική πραγματικότητα και όχι από μια ενδεχόμενη ταύτιση απόψεων μεταξύ Πλάτωνα και Ισοκράτη.

Η έννοια εύνοια λειτουργεί στον Ισοκράτη ως αντίθετη των εννοιών φόβος και δέος. Κατά τον Θουκυδίδη (3.I2) φόβος ή δέος είναι το στοιχείο που χαρακτηρίζει τις πολιτικές σχέσεις της Αθήνας με τις άλλες πόλεις–μέλη της Α’ Αθηναϊκής συμμαχίας, ενώ ο ιστορικός (Θουκυδίδης) διαπιστώνει ότι συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο με την Σπάρτη που απολαμβάνει την εύνοια του μεγαλύτερου μέρους των ελληνικών πόλεων (2.8). Στο διάλογο τους με τους Μηλίους οι Αθηναίοι διατείνονται ότι μπορούν να διατηρήσουν την εξουσία τους παρά την θέληση των συμμάχων τους και των άλλων πόλεων (5.IO9). Η εύνοια χρησιμοποιείται ως ένα πολύ καλό επιχείρημα από τον Βρασίδα (4.II4.4 και 5.87.3), προκειμένου να πείσει τις ελληνικές πόλεις να κάνουν πράξη τα φιλικά αισθήματα τους προς την Σπάρτη. Αυτό που ισχυρίζεται ο Βρασίδας είναι ότι οι ελληνικές πόλεις πρέπει να επιβεβαιώσουν έμπρακτα την εύνοια τους προς τους Σπαρτιάτες συντασσόμενες στο πλευρό τους.

Γενικότερα η εύνοια ως ιδέα και ως προτεινόμενος τρόπος άσκησης εξωτερικής φαίνετε να απασχολεί αρκετά συχνά την πολιτική σκέψη του 4 π Χ αιώνα, όπως διαπιστώνουμε από τους συγγραφείς όπως ο Ισοκράτης και ο Δημοσθένης. Στο Β’ Ολυνθιακόν (7–8, 9, 14, 16) ο Δημοσθένης ισχυρίζεται ότι η δύναμη του μακεδονικού κράτους θα συντριβεί, επειδή ο Φίλιππος στηρίζει αυτή την δύναμη στην απληστία και στην απάτη και όχι στην εύνοια των γειτονικών κρατών (βλέπε σχέδιο των αμερικάνων για τα Σκόπια και το Κόσοβο). Συνεπώς δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι δύο άνθρωποι με τελείως διαφορετική πολιτική θεώρηση και άποψη αναφέρονται σε αυτήν προκειμένου να ισχυροποιήσουν την επιχειρηματολογία τους, χωρίς βέβαια να υπονοείται σε καμία περίπτωση ότι σε αυτό το σημείο οι απόψεις των δύο πολιτικών ανδρών ταυτίζονται.

Όσο και αν φωνάζουμε εναντίον του λαού των εβραίων τους αξίζει η θέση που κατέχουν στο παγκόσμιο γίγνεσθαι. Ναι φίλοι μου, όσο και αν νευριάζουμε μαζί τους είναι άξιοι. Ξέρετε γιατί; Διότι υποστηρίζει ο ένας τον άλλον όσο μακριά και αν βρίσκονται. Σε καμιά περίπτωση δεν μπορούμε εμείς οι έλληνες να τους φτάσουμε, γιατί εμείς όταν καίγετε το σπίτι του διπλανού μας, το μόνο που κάνουμε είναι να γεμίσουμε ένα κουβά με βενζίνη και να το ρίξουμε στο σπίτι που καίγετε.

Τόσα χρόνια μετά από το λεγόμενο «ολοκαύτωμα» έχουν περάσει και εντούτοις κάθε τόσο οι «ηγέτες» όλων των χωρών πηγαίνουν και προσκυνούν στο Ισραήλ. Οι εβραίοι με κάθε ευκαιρία εκμεταλλεύονται τούτο το γεγονός για να εδραιώσουν ακόμα πιο πολύ την δήθεν ανωτερότητα τους έναντι των άλλων (περιούσιος λαός).

Χθες 20/3/2008 η Αγγελική Μέργκελ πήγε να ζητήσει —για πολλοστή φορά— συγγνώμη στο Ισραήλ (μάλλον να δηλώσει υποταγή) και μερικοί από τους Ισραηλινούς βουλευτές αποχώρησαν από την αίθουσα γιατί τους μίλησε στα Γερμανικά. Η δικαιολογία τους ήταν ότι τα παιδιά των Εβραίων πριν πεθάνουν στα «κρεματόρια» η γλώσσα που άκουγαν ήταν γερμανικά.

Βλέπετε κύριοι κυβερνώντες τούτο τον τόπο; Και το Ισραήλ σαν χώρα αυτή καθεαυτή είναι μικρή, αλλά επιβάλει τους δικούς της κανόνες. Που βρίσκεστε εσείς που και η πατρίδα μας είχε εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς εξ’ αιτίας των Γερμανών, αλλά ούτε αποζημίωση πήραμε ποτέ, αλλά ούτε καν την συγνώμη τους ακούσαμε ποτέ.

Αλήθεια που βρίσκονται όλοι αυτοί οι «πλούσιοι» έλληνες που στηρίζουν την Αμερικάνικη οικονομία; Τι κάνουν για την πατρίδα τους; Τίποτα απολύτως, σε όλα τα μεγάλα εθνικά μας ζητήματα είναι οι μεγάλοι απόντες. Αντίθετα οι απανταχού εβραίοι κόπτονται για την φυλή τους και είναι άξιοι συγχαρητηρίων.

Η «απεργία» των δημοσιογράφων τελειώνει από αύριο αν και έγινε για τα μάτια του κόσμου και μόνο, αλλά έχω και έναν ακόμα φόβο ότι και όλες οι άλλες απεργίες θα τελειώσουν και αυτές. Το μόνο που κατάφεραν όλοι αυτοί δεν ήταν παρά η ταλαιπωρία όλων των άλλων.

Μη νομίζετε, η όλη υπόθεση είναι το χρήμα κάτω από το τραπέζι που θα εισπράξουν όλα αυτά τα νούμερα οι συνδικαλιστές. Σε λίγο κανείς από αυτούς δεν θα μιλάει μιας και όλοι τους θα απολαμβάνουν τις βίλες τους και τα ακριβά έπιπλα τους. Αλίμονο από τους εργαζόμενους που νόμιζαν ότι κάτι θα πετύχαιναν. Έτσι γίνετε πάντα, τους βγάζουν στους δρόμους και μετά τους μαζεύουν και πάλι. Μοιάζουν με τα πρόβατα που οι τσοπάνοι τα βγάζουν το πρωί και μετά πάλι τα μαζεύουν παρά την θέληση τους.

Ξέρετε τι θα γίνει; Απλά οι συνδικαλιστές θα δικαιολογηθούν λέγοντας ότι αφού έχει γίνε νόμος του κράτους το νομοσχέδιο, δεν μπορούμε παρά να το δεχτούμε. Οι δε όλοι αυτοί οι απεργοί θα κλειστούν στα σπίτια τους, θα κάτσουν στους καναπέδες τους, θα ανοίξουν την τηλεόραση (που ακόμα χρωστάνε —home cinema— και να σκεφτεί κανείς ότι έδωσαν τόσα λεφτά μόνο και μόνο για να βλέπουν Κακαουνάκη) θα αρπάξουν ένα, δύο κομμάτια λιγδιασμένης πίστας και θα αρχίσουν να «πλένουν» τον εγκέφαλο τους με τα λεγόμενα των δημοσιογράφων.

Καλά να είμαστε και αν ξανά χρειαστούν κι άλλη βίλα ή πολυτελές αυτοκίνητο οι συνδικαλιστές, τότε και πάλι θα βγούμε στους δρόμους ταλαιπωρώντας με τις μαμακίες όλους τους υπόλοιπους…!

Παρ’ όλο ότι όλη η κοινωνία βοά εναντίον των δημοσιογράφων, εντούτοις δεν φαίνετε καμιά αλλαγή στα κανάλια. Φαίνετε ότι δεν καταλαβαίνουν ή κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν και συνεχίζουν να έχουν ανοιχτά τα παράθυρα τους. Βλέπεις όταν τολμάς να τους πεις ότι είναι πλήρως διαπλεκόμενοι ή κάνουν ότι πέφτουν από τα σύννεφα ή σου κάνουν αγωγές.

Κι όμως είναι φανερό ότι κάποιο χέρι τους κατευθύνει όταν γράφουν ή όταν μιλάνε. Το πράγμα δεν πάει άλλο. Εδώ και δύο μέρες, αυτή η απουσία τους έκανε την τηλεόραση πολύ πιο ενδιαφέρουσα αν εξαιρέσει κανείς —δηλαδή το 95%— όλα αυτά τα χαζά σήριαλ που προβάλλονται.

Σε γενικές πάντως γραμμές αυτό που δεν μας έλειψε ήταν τα πρόσωπα τους που σε κάθε ευκαιρία μπορείς άνετα να τα φτύσεις. Τολμώ να πω ότι πρέπει όλοι μας να είμαστε μαζοχιστές, αφού είτε από περιέργεια είτε από ενδιαφέρον καθόμαστε και παρακολουθούμε όλους αυτούς τους καλά πληρωμένους ρουφιάνους. Το δε χειρότερο απ’ όλα είναι ότι όσοι από μας ασχολούμαστε με τα blog είμαστε ακόμα πιο μαζοχιστές απ’ όλους, γιατί θέλοντας να βρούμε θέμα για την επόμενη μέρα, καθόμαστε μπροστά στις οθόνες των τηλεοράσεων μας μόνο και μόνο για να πιάσουμε κάθε μαμακία που θα πετάξουν αυτά τα σκουπίδια.

Σε αυτό το σημείο θέλω να πω ένα χρόνια πολλά στην Λιάνα Κανέλλη, που πραγματικά όταν δεν ήταν βουλευτής έδινε μαθήματα δημοσιογραφίας. Να ζήσεις Λιάνα και χρόνια πολλά για τα γενέθλια σου, που σήμερα κλείνεις τα 54 σου χρόνια. Προσπάθησες κάποτε να κτυπήσεις εκ τον έσω το σύστημα τους, αλλά δυστυχώς δεν τα κατάφερες αφού σε πήραν πολύ γρήγορα χαμπάρι (όχι που θα σε άφηναν). Βέβαια Λιάνα μου θα σε προτιμούσα δημοσιογράφο παρά βουλευτή.

Εδώ και μερικά χρόνια αναρωτιόμουν πια ήταν η αιτία που τα πουλερικά κόλλησαν την θανατηφόρο ασθένεια. Έτσι άρχισα να ψάχνω στις βιβλιοθήκες και στα συγγράμματα. Παρ’ όλη την προσπάθεια μου αυτή δεν κατάφερα να βρω τον λόγο. Κι όμως η λύση ήταν απλή.

Όλα ξεκίνησαν όταν ο Μπους για να χαρίσει την ζωή σε κάποια γαλοπούλα την ημέρα των ευχαριστιών της ζήτησε να του κάνει στοματικό έρωτα. Δυστυχώς για την γαλοπούλα ο τύπος δεν έβαλε προφυλαχτικό αν και επειδή είναι πολύ πολιτισμένος θέλησε να βάλει αλλά δυστυχώς οι εταιρείες που τα παράγουν τον πληροφόρησαν ότι τόσο μικρό μέγεθος δεν έβγαζαν. Να λοιπόν η αιτία του κακού.

Οι τούρκοι όταν θα μπουν στην Ευρώπη θα πάψουν πλέον να είναι βάρβαροι όπως όλοι εσείς νομίζετε. Έχουν στήσει ήδη μια βιομηχανία ναργιλέδων και περιμένουν την ένταξη τους. Δεν ξέρω εάν ο φίλος μου ο Κώστας (βλ. ΑΣ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ) το έχει πάρει ήδη χαμπάρι.

Αυτός είναι ο άνθρωπος που θέλει να παίζει με τον πλανήτη, αλήθεια που στο διάβολο το κατεστημένο βρίσκει όλους αυτούς τους παρανοϊκούς τύπους και κάθε φορά μας τους βάζει αρχηγούς;